Taa & Ninja Love Story (part 4)

2006 წელი ძალიან მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა ჩემს ცხოვრებაში, ძალიან ბევრი ცვლილება მოიტანა.
მარტში ისევ გახსნეს ჩემი სამსახური და დავბრუნდი, ბევრად უფრო გაბანძებული სიტუაცია და დაკლებული ხელფასი დამხვდა, ძლივს გავძელი აგვისტომდე. აგვისტოში მე და ნატა ჩემი თანამშრომელი ბათუმში წავედით, 2 უუუმაგრესი კვირა გავატარე, ყოველ ღამე პროზაკში გათენებამმდე, მერე დღისით ხან სარფში, ხან გონიოში, მერე რალიც ჩატარდა ბათუმში. მოკლედ ყველა მხრივ მრავალფეროვანი იყო ეს 2 კვირა.
აგვისტოში ჩამოვედი თბილისში, წამოვედი სამსახურიდან და ისევ ბათუმში დავბრუნდი ამჯერად უკვე მარტო და 3-4 დღე გავჩერდი, ხან ჩემს მამიდაშვილთან ვრჩებოდი ხან მეგობრებთან მაგრამ დაუვიწყარი 4 დღე იყო, ესეც იმიტომ ჩავედი რომ რომელიღაცა სუპერ-დუპერ DJ ჩამოდიოდა რომლის გამაზვაც არ მინდოდა. აი ეს 4 დღე იყო რაღაც ძაან ბოჰემური, მხოლოდ 1 ჩანთა ტანსაცმელები, დაუგეგმავი ღამეები, მთავარია დღისით მთელი დღე პლიაჟზე ხარ და ღამე მთელი რამე პროზაკში, დალშე ეს ჩანთა ხან სად რჩებოდა და ხან სად. ძირითადად თეოსთან ჩემს მამიდაშვილთან ეგდო, მივდიოდი ვიბანავებდი და მერე პლაჟზე ერთად ვგაზავდით ხოლმე მე და თეო. თეოც ავიყოლიე კლუბურ ცხოვრებაში და ჩემთან ერთად დამყავდა ხოლმე. ბავშვს მამიდაჩემს ვუტოვებდით.

Taa, DJ All Star, Dobo and the boy  (სახელი არ მახსოვს)

ბათუმიდან რომ დავბრუნდი, გადავწყვიტე რომ ვიწყებდი ახალ ცხოვრებას, ავედი ბაზრობაზე ვიყიდე ახალი ტანსაცმელები, დავაგზავნე CV_ები ყველგან სადაც მომეწონა, ახალ სამსახურს ვეძებდი, შევიცვალე ვარცხნილობა და იმიჯი და წავედი 1 კვირით სიონში ხატია და დათოსთან ერთად.
ჩემს ისედაც უსაშველო ზაგარს, სიონში კიდევ მივუმატე, ძაან მაგარი დღეები იყო, სიონში უკვე დამსვენებლები აღარ იყვნენ და ღამე სასტიკად ციოდა ხოლმე, შუადღეზე კიდე ტბაზე დავდიოდით, მიუხედავად ხატიას ორსულობისა.
ამასობაში დაიწყეს რეკვები ჩემთან სამსახურის თაობაზე, ერთ 8-9 ადგილას ვიყავი მგონი გასაუბრებაზე, ამის შესახებ მთელი პოსტი მაქვს დაწერილი:

http://tatushka55.wordpress.com/2009/05/02/jobs-in-tbilisi/

ხოდა ბოლოს არჩევანი შევაჩერე ახალ ნათებაზე, სადაც დღემდე ვმოღვაწეობ.
ამ პერიოდში ვნახე დიმა უკვე 8 თვის უნახავი, ძალიან შემთხვევით.
სტრიტრეისინგის ბირჟა ამ დროს უკვე მე–9 საავადმყოფოსთან იყო გადასული და ძირითადად ბირჟაობით შემოიფარგლებოდნენ, სერიოზული დვიჟენიები არ ხდებოდა, გარდა დიმას პროექტისა.

დიმას მაგ პერიოდში ახალი მანქანა უყიდია HONDA DEL SOL, რომელიც დაატურბინა და გახდა NINJA
ჩემი უსაყვარლესი მანქანა მომავალში
NINJA კიდე იმიტომ გახდა რო დიმას ნიკი იყო სტრიტრეისინგში.

ხოდა ერთ საღამოს მე, ჩემი დაქალი და თავისი პაკლო მაგ ტერიტორიაზე მივდიოდით რო დავინახე ყველანი ბიჭები იდგნენ და პატრულის მანქანები ბევრი. ეგრევე გავაჩერებინე ამ ტიპს მანქანა, მეთქი მე აქ ვრჩები თქვენ წადით უჩემოდ.
გადმოვედი, ვნახე ბიჭები, თურმე ეს პატრულები დიმას ეძებდნენ თავისი მანქანითურთ, ტურბინიანი მანქანით ისე სწრაფად უვლია ქუჩებში რო ბევრი პატრული აეკიდა და ყველას გაექცა და იმენნა ძებნა გამოაცხადეს.
ხოდა დიმას მოუსწრია, მიუყენებია მანქანა მე9_სთან სანამ პატრულები გაიჩითებოდნენ და გადმოსულა, ჩაუკეტია.
მოვიდნენ პატრულები გაჩითეს ეს მანქანა, მაგრამ ყველამ თქვეს რო არ იცოდნენ ვისი იყო, და რო მძღოლი იქ არ იყო, არადა დიმაც იქვე იდგა და სხვებთან ერთად ელაპარაკებოდა  გაუბეს პატრულებს.
ამასობაში მეც მივედი და მეც ჩავერთე, მაგრად გავერთეთ მახსოვს, რაღაცეებს აღადავებოდნენ ბიჭები და ეკაიფებოდნენ იმ პატრულებს, ისინი გაგიჟებული იყვნენ ვერცერთი მანქანა ვერ დაეწიაო რა აქვს ასეთი ამ პატარა მანქანასო.

მაგ დღეს რაღაცნაირად დიმასთანაც საკაიფოდ ვიკონტაქტე, დაინტერესდა რას შვებიო, რაღაცეები, მერე მაგის მერე ერთიორჯერ მესინჯერშიც მელაპარაკა, მერე მე რო სტუარდესობაზე ბოლო ტურში გავედი მაგ დღეს ვნახე, დიმა სპარკო და პეპე და მაგანაც მითხრა მაშინ რო მოვუყევი ესე-ესე მეთქი, რო რა გინდაო საქართველოს თვითმფრინავებში იმენნა არ ღირს სტუარდესობაო.
ამ პერიოდში მე BMW CLUB GEORGIA_ს წევრი გავხდი, პირველად დავარეგისტრირე ჩემი ნიკი თაა, რომელიც იმის მერე სულ თან დამაქვს
მაგ წელს ბათუმში მეძახდნენ კლაბერები თაას, თათას ნაცვლად, უფრო მოკლედ და მარტივად ჟღერსო და მეც დამევასა თაა და დავიპატენტე ყველგან ნიკებად
სადღაც ოქტომბერ – ნოემბერში, მაშინ როდესაც სტრიტრეისერების ჩამიჩუმი არ ისმოდა ქალაქში, BMW CLUB GEORGIA საკმაოდ მოძლიერდა და ძალიან პოპულარული გახდა, ხალხი აქტიურად დადიოდა ჩვენს ტუსოვკებზე, ბირჟებზე, ერთხელ ღამის რუსთავიც მოვაწყვეთ, ერთხელ მინი დრაგი შინაგან საქმეთა სამინისტროს წინ, რომელიც კინაღამ ძაან ცუდად დაგვიმთავრდა. მაგ პერიოდში სტრიტრეისერებსაც საკმაოდ ხშირად ვპატიჟებდით და ისინიც მოდიოდნენ.
მერე ნელ ნელა სტრიტერებიც გააქტიურდნენ, კონკურენტმა კლუბმა ცოტა გამოაფხიზლა, მე უკვე რაღაცნაირად ორ წყალს შუა ვიყავი, სტრიტერებთან მანამდე მთელი 1 წლის ურთიერთობს და მეგობრობის ისტორია მქონდა და ისევ მათკენ მიწევდა გული. თვითონაც სულ ცდილობდნენ რომ ყველა მათ შეკრებაზე ვყოფილიყავი და
რო გადავსულიყავი მათთან.
ზუსტად დეკემბერში, საბოლოოდ გადავწყვიტე ისევ სტრიტერებთან ყოფნა, თავიდან ძალიან მიჭირდა ბეემვეშნიკების დატოვება ბევრი კარგი ადამიანი და მეგობარი მყავდა მანდ, მაგრამ მერე ერთმა პატარა სულელურმა ინციდენტმა ეს ყველაფერი იოლად გადამაწყვეტინა.
მე წამოვედი BMW CLUB GEORGIA_დან და დავუბრუნდი STREET RACING GEORGIA_ს
ზუსტად 24 თუ 26 დეკემბერს ჩავატარეთ უუუსერიოზულესი დრაგ რეისინგი პირველად საქართველოში

პირველად ღამე რუსთავის ავტოდრომზე, განათებებით და ხელნაკეთი შუქნიშნით, რადიო ბიტ FMის მხარდაჭერით, ძაალიან მაგარი ივენთი გავაკეთეთ.
ყველაფერი დრაგისთვის იყო ჩვენი ხელებით გაკეთებული, გვიან ღამემდე გურიჩას გარაჟში ბიჭების ნაწილი და ხანდახან მეც ვაწყობდით ამ ყველაფერს, ვგეგმავდით, ტექსტებს ვწერდით, ფლაერების და პოსტერების დიზაინს ვათანხმებდით, რადიო რეკლამის ტექსტი დავწერე და ძაალიან მაგარი გამოვიდა.
ძააან მაგარი ივენთი იყო, ძალიან დიდი გამოხმაურება ჰპოვა, უამრავი ხალხი იყო, ერთადერთი ცუდი იდ იყო რო ძალიან ციოდა, უზომოდ და უგონოდ ციოდა. დრაგი მე მიმყავდა საკმაოდ მთვრალ მდგომარეობაში. სხვანაირად ვერ შევძლებდი, ვერ გავძლებდი იმ სიცივეში…

To Be Continued …

Related Posts :

ბათუმი 2011, 2 სექტემ...

ბათუმური თავგად�...

Escape.ge

რ ა ღ ა ც ნ ა ი რ ი