ქართული ინტერპრეტაცია
გივი ოთარიჩი როგორც ყოველ პარასკევს, ამჯერადაც შუადღის სამი საათისთვის გაენთავისუფლა სამსახურიდან. აიყვანა ცოლი და ქალიშვილი დაჩაზე წყნეთში და თავად მოიმიზეზა მნიშვნელოვანი სემინარები მაქვს კათედრაზეო და თბილისში დაბრუნდა.
რა თქმა უნდა, არავითარ შეხვედრებს და სემინარებს ადგილიც კი არ ჰქონიათ, ეს იყო ისეთივე ბლეFი როგორიც დანარჩენი ის ისტორიები რომლებიც ყოველი თვის მინიმუმ 2 შაბათ კვირას მაინც იბადებოდნენ ოთარიჩის თავში – მხოლოდ ზაფხულის პერიოდში.
ოთარიჩმა ჩამოსწია თავისი ძველი მაგრამ “კაი შენახული” “ძევიანოსტოძევიტის” ფანჯარა, გადაჰყო მარცხენა ხელი რომელზეც მუდმივი “შაფიორსკი ზაგარი” ეტყობოდა ხოლმე და ღრმად ჩაისუნთქა მტვრიანი და ცხელი ივლისის ჰაერი.
გასცდა თუ არა პავლოვზე ყავის სახლს, ჩვეულებისამებრ გადაეწყო მარჯვენა ხაზში და მოუკლო სიჩქარეს.
დიდი ხნის ნანატრი და განცდილი მომენტი ახლოვდებოდა, ის საოცარი მომენტი, უდიდესი შესაძენისა და განსაცდელის მოლოდინის, ის საოცარი შეგრძნება რაც მოსდევს პეკინის ცნობილ საყვავილეებთან განფენილი “პროსტიტუტკების” ყიდვას.
მომენტი რომლისგანაც მთელი სხეული იჭიმება, საიდანღაც ჩნდება ოდნავ შესაგრძნობი ცახცახი მუცლის ქვემოთ და პერმანენტული ერექცია.
ოთარიჩმა გამოცდილი და პროფესიონალი ადამიანის დაკვირვებით და ეჭვის თვალით გადაათვალიერა რამდენიმე წერტილში განფენილი “ტავარი” და გაუყვა გზას.
გასცდა დამტვერილ და დანგრეულ -გაპარტახებულ ზოოპარკს, უკან მოიტოვა ახალი თბილისის სიამაყე “მიშიკოს დაკიდებული გზა”, წრე დაარტყა მრავალპროექტგადამხტარ – მრავალომგამოვლილ გმირთა მოედნის ცენტრს და გაუყვა თამარ მეფისაკენ გზას. აი იქ ეგულებოდა მას მისთანებისათვის სასურველი ადგილი, იქ სადაც ცირკი მთავრდება და ხიდი ჯერ არ დაწყებულა. სწორე იქ აფარებდა თავს ოთარიჩისთვის სასურველი “იაფი ხორცი”. 10 ლარიანებს გვერდი გულგრილად ჩაუარა, 15 ლარიანებს უბრალოდ გადახედა და ბოლოს 20 ლარიანებთან შეჩერდა.

- შენ რავარც გატყობ პატიოსანი და წესიერი კაცი უნდა იყო. ეს გოგო ჩვენთან ახალია და იმფერების და რაცხეების გარეშე უნდა ჩაატარო მაი ამბავი ხომ იცი? ნუ, მიხთები ახლა რაებზეც ვამბობ და მოუფრთხილდი ახალი ბაღანეა ჯერ – გადმოაფრქვია “მამაშად” წოდებულმა ლოქომ ეს სტანდარტული ტექსტი.
უჰუ – თავი დაუქნია გივიმ, 10ლარიანი ჩაუტენას მამაშას ხელში დახმარებისა და არჩევანისათვის და განაგრძო გზა ახალგაზრდა ჭიათურელ ქერად შეღებილ მეძავთან ერთად, რომელსაც დაახლოებით 3 ზომა მკერდი ჰქონდა და კარგად განვითარებული მკლავები სოფელში მუშაობისგან.
მანქანაში თთქმია არ ულაპარაკიათ, მხოლოდ გაეცნენ ერთმანეთს, გივი და სნეჟანა.
მივიდნენ. შეთქმულებივით პირდაპირ სამზარეულოსაკენ აიღეს გეზი, უცებ უცებ ჩაარტყეს ორ-ორი ცალი “პა სტო გრამმ” და ასევე შეთქმულებივით გაეშურნენ საწოლი ოთახისაკენ – რათა დამტკბარიყვნენ 15 წუთიანი უსიყვარულო სექსით. ამ შემზარავი სპექტაკლის (რომლის როლები აბსოლუტურად წუთებსა და წამებში და დეტალებში წინასწარ არის გაწერილი ტექსტებითურთ
და რა ტექსტებზეა საუბარი ყველამ კარგად იცის) დასრულებისთანავე, სადაც არაფერი განსაკუთრებული და გამორჩეული არასოდეს არ ხდება ხოლმე და სადაც ყველაფერი თანამიმდევრობით სრულდება მორიგ შადრევანამდე
, გმირები ასევე უკომენტაროდ და არაფრსმტემელი უმეტყველო სახეებით დაბრუნდნენ სამზარეულოში.
სამზარეულოში უკვე დაიწყო მონატრებული და მოსალოდნელი საუბარი ცხოვრებაზე, “რა დღეში ვართ” და “რას გვიშვება ეს სააკაშვილი” ტექსტებით. საუბარმა ტავისთავად მოიტანა კითხვა თუ რატომ აღმოჩნდა სნეჟანა ამ მდგომარეობაში, არადა ახალგაზრდა ქალია ხარ, საინტერესო – ასე არ არის? დაიწყო მეძავის ცხოვრების გამოძიება ოთარიჩმა.
ეჰ, მოსაყოლიც არაფერია -დაიწყო აშკარად გამოხატული აქცენტით სნეჟანამ, საქმრო გორში რო ომი იყო იქ დაიღუპა, თბილისში ჩამოვედი მუშაობა დავიწყე ოფის მენეჯერად და აქ უფროსმა დამიწყო შებმა. ვერ გავუძელი და წამოვედი, დედაჩემის სოფლიდან ერთ გოგოს ვიცნობდი ქალაქში ცხოვრობდა, იმას დავურეკე და აი აქ მომაწყო სამუშაოდ, ხოდა ვარ და ვმუშაობ, დედაჩემს და პატარა ძმს ფულს ვუგზავნი, სახლის ქირას ვიხდი, მამაშას წილს ვაძლევ და – უცებ გადმოჰყარა ყალბი ცრემლები სნეჟანამ, დამუღამებული ქონდა ოჯახის კაცებს დახმარებაზე ხშირად აბამდა ხოლმე ასე და ისინი დამატებით ფულს ჩუქნიდნენ ხოლმე.
ოხ შე საცოდაო, პატარა უბედურო არსებავ – თავისკენ მოსწია და ჩაიხუტა ქალი ოთარიჩმა – მე ხომ მამად გეკუთვნი, მაპატიე შვილო, ნუ ტირიხარ, აი ცოტა ფულს მოგცემ და პროდუქტს რაც გამაჩნია …
სნეჟანა მიხვდა რომ კლიენტი მასთან სექსს აღარ აპირებდა და გაიბადრა, წარმოიდგინა მასთან სუფთა საწოლზე მშვიდად და შეწუხების გარეშე გატარებული ღამე, დამატებითი ფულადი ბონუსები და მადაც მოემატა …
კვირაში ერთხელ “ძაღლობა” მოდის ჩვენთან ტერიტორიაზე და გვაუპატიურებენ ძალღონის გამოცლამდე- გააგრძელა როლში შესულმა მსუნაგმა ქალმა – რეზინის “დუბინკებსაც” კი გვიყრიან ხოლმე რომ უფრო კარგად გაერთონ; ამას წინათ ერთმა წამიყვანა და სამხედროების ბანაკში მიმათრია, 18 კაცი იყო იმ დღეს იქ და ყველამ სათითაოდ გამაუპატიურა ყველას თვალწინ. ისინი იქ ჭკუაზე არ იყვნენ ხარხარებდნენ და საზიზღრობებს აკეთებდნენ, მე კიდე ამის მერე 1 თვე საწოლიდან ვერ ავდექი. შემხვედრია ისეთი საზიზღრებიც რომ სიგარეტს მაქრობდნენ ტანზე – არადა რა უნდა ვქნა, სამსახური სხვა არ არის, დედა ტუბერკულიოზით არის დაავადებული, ვცხოვრობ პატიმრის პირობებში, ზიგჯერ საჭმელიც არ მაქვს, ძალიან ძალიან ცუდად მაქვს საქმე, სახლში წასასვლელ ფულს ხომ მომცემთ – სულ მოისაწყლა და მოიცრემლიანა სახე სნეჟანამ და კითხვით შეხედა კაცს.
-ეს რა ჯანდაბა ცხოვრებაა ასეთი, რა თქმა უნდა ჩემო ლამაზო, რა თქმა ჩემო დაჩაგრულო და დატანჯულო გოგო, ხედავ რა ვერაგია ცხოვრება, როგორი მწარე ბედი გარგუნა? ნუთუ ასე უნდა იყოს? ნუთუ ეს დაიმსახურე? ნუთუ ამ ტანჯვის ღირსი ხარ? რა თქმა უნდა ყველაფერში დაგეხმარები ჩემო გოგონა – წამოდგა გივი და ქალის უკან მდგარი კარადის უჯრა გამოაღო
ფულს მომცემს – ხარბად გაიფიქრა სნეჟანამ
ზუსტად ამ წუთას ოთარიჩმა მას ყელზე გიტარის სიმი შემოახვია და მძლავრად მოუჭირა, ქალმა დაიხრიალა და თვალები ამოატრიალა, ის უსულოდ გადაეკიდა კაცის მკლავზე…
აი ყველაფერიც დასრულდა ჩემო მშვენიერო, აი მოეღო ბოლო შენს ტანჯვას, არ ჯობია ეს იმ ცხოვრებას როგორც შენ ცხოვრობდი? – საოცარი სიმსუბუქით წარმოთქვა თავისთვის ოთარიჩმა და ღრმად ამოისუნთქა თითქოს კიდევ ერთი მისია შეესრულებინა პრობლემების გადაჭრის უზარმაზარ გზაზე. თავს გრძბობდა საოცრად თავისუფლად, 100 გრამი კიდევ დალია და გამხნევებულმა ტელეფონი აიღო
- გურამ, ხოო ბიჭო, რას შვები?
უყურებ ფეხბურთს? რას შვება გერმანია უტევს? ? ? …
სერგეი მინაევ
თარგმანი ჩემი საკუთარი, თანაც ქართულ სივრცეზე მორგებული
პირველი მცდელობაა ძალიან არ გამაკრიტიკოთ





ვააა, თაა საღოლ. :**
vaaa tataaaa….. magaria
აააა ვაიმე უმაგრესი იყო
))
გენაცვალეთ სამივეს
მადლობები
მიმასტიმულეთ
ააა… მინაევი? მე რომმომღრალი მეგონა.
მაშინ მე მელისას ვთარგმნი… მარა იტალიური არ ვიცი.
პიკოლინამ იცის
როგორ დაისვენე?
საინტერესოო იყოო თაა :X მომეწონაა ..ძალიანნ მაგარი ხარრრ :*
რა საყვარლობაა,ძალიან მომეწონა
ყოჩაააააღ
კიტხვა რომ დავიწყე გივის მიმოხილვაზე ეგრევე 1 ჩვენი ნაცნობი მომივიდა თავში, ფოტომაც განაპირობა )))) & სულ ის მქონდა წარმოდგენილი სანამ არ აღმოვაჩინე რომ ასაკოვანია ოთარიჩი
*
@Taa
პიკოლინას არ დაევასება ეგ წიგნი და გულს ვერ დაუდებს თარგმანს და ნაწარმოებს გააფუჭებს
დასასვენებლად არ ვყოფილვარ და რას დავისვენებდი
წორქაჰოლიზმ
ააააააააა, აბა რატომ არ ჩანდი?
მე მეგონა ისვენებდი
ეგ რა დასვენებაა – ვორქშოფებით და ჰალსტუხით
http://www.flickr.com/photos/10068538@N08/4841175829
http://www.flickr.com/photos/10068538@N08/4844009588
ეს რა არის?
სად იყავი?
სადმე თუ ფოტოშოპი?
ახლა ფოტოშოფის გარეშე არაფერი ხდება. თუნდაც ფრივასისთვის
თბილისი-ტრაბზონი და თბილისი-სტამბული აწი ჩემი მუდმივი მარშრუტი გახდება. წლის ბოლომდე მაინც.
რა მაგარი მარშრუტიაააააააა
სიამოვნებით ვივლიდი
უნებურად ეს გამახსენდა, თაა. უმაგრესი ხარ!
http://www.youtube.com/watch?v=gALRkzB530A&feature=PlayList&p=EE5B34C9AC050EB1&playnext=1&index=9
Cool!to be continued?:):))
კიდევ 3 მოთხრობა მომწონს და ყველა რომანი
რომანების თარგმნისგან თავს შევიკავებდი
და მოთხრობები მეიბი
დრო არ მაქვს ხოლმე
თაა მაგარია ძაან.!!. სულ ვკითხულოობ ხოლმე შენს ”ყველაფეერს”..ძაან მომწონს. ძალიან მაგრად წეერ :*:*:*:*:*:
ეს თარგმანიააააააააააააააააა?
კარგად გაქვს ქართულ რეალობაზე მორგებული
არ გავს თარგმანს, ყოჩაღ
სერიოზულ !!!
ძალიან მომეწონა
ეხლა გივის საქციელზე მეფიქრება, ვერ ცამოყალიბდი
იქნებ კარგიც კი ქნა…ცოდვას და ბოროტებას არ ვამართლებ, ალბათ მიმიხვდით