#Blogomanija – Day 1

კონფერენციის ყველაზე საინტერესო და საუკეთესო დღე …

როდესაც კონფერენციაზე მივდიოდით, თავად ბლოგომანიის შესახებაც ბევრი არაფერი ვიცოდით, გარდა იმ ინფორმაციისა რაც თავად ორგანიზატორემა მოგვაწოდეს.

Blogomanija Fashion&Beauty, third regional top blogging conference which gathers online influencers, media representatives, marketing and PR specialists and industry experts from Serbia, Croatia, Slovenia, Bosnia and Herzegovina, and special guests from wider region. Blogomanija offers attendees a unique opportunity to participate in the intersection of fashion& beauty with the world of new media including blogging, Facebook, Instagram, YouTube, Vine, Snapchat and more.

ვერც World Wide ქსელში მოიპოვებდით მაინცდამაინც უხვ ინფორმაციას, საბოლოო პროგრამაც ფაქტობრივად გზაში დაგვაწიეს, მაგრამ კონფერენციის 2-ივე დღე მართლაც ძალიან საინტერესო და სასარგებლო გამოდგა.

2 დღეს იმიტომ ვამბობ, რომ უცხოელი სტუმრებისთვის პირველი დღე (9 ივნისი) არ იყო განკუთვნილი, ამ დღეს მხოლოდ ადგილობრივები საუბრობდნენ ადგილობრივად საჭირბოროტო თემებზე და თანაც არც ინგლისურად, არამედ სერბულ ენაზე.

კონფერენციის ოფიციალურად მეორე, ხოლო ჩვენთვის პირველი დღე (ასევე მოვიხსენიებ პოსტებში) ძალიან საინტერესო და სიახლეებით დატვირთული აღმოჩნდა.

დავიწყებ წინა საღამოს სიურპრიზით, როდესაც დაახლოებით 11 საათისთვის კარებზე კაკუნმა გაგვაღვიძა და ყველა ბლოგერს ბრენდირებული Beauty Box-ები გადმოგვცეს საჩუქრად, უამრავი ბიუთი პროდუქტით შიგნით. Continue reading

#VisaBloggers

ისე უცებ მოხდა ჩემი გამგზავრება სლოვენიაში კონფერენციაზე, რომ პოსტიც ვერ გამოვაქვეყნე იმ უცნაური პროცესის შესახებ, რომელიც ფაქტობრივად 2 კვირაში განვითარდა.

ყველაფერი ასე დაიწყო:

ერთ მშვენიერ და მზიან დღეს ვიჯექი InnDesign.ge-ს ოფისში და ვმუშაობდი, როდესაც ჩემმა მეგობარმა ნიკუშა დვალიძემ დამირეკა, ერთ ერთ კომპანიას მივეცი შენი ნომერი, ბლოგერს ეძებდნენო და დაგირეკავენო.

არ გასულა ცოტა ხანი, მართლაც მირეკავს გოგონა Noblet Georgia-დან და მიყვება რომ ბლოგერებისთვის ტარდება კონფერენცია 8-12 ივნისს სლოვენიაში, მარიბორში, რომლის ერთ ერთი სპონსორია ვიზა და რომ საქართველოდან ეძებენ კანდიდატს, მთხოვა ჩემი ბლოგის
ლინკი, CV და მოკლე ბიოგრაფია გამეგზავნა ჩემს შესახებ. რამდენიმე კითხვა დავუსვი და ცოტა ხანში გადავუგზავნე კიდეც მოთხოვნილი ინფორმაცია. ძალიან სხვათა შორის მოვუყევი დიმასაც ამ ზარის შესახებ და ისე რომ არც მქონდა არაფრის იმედი გავაგრძელე ჩვეული ცხოვრება 1 კვირის განმავლობაში.

დაახლოებით 5 დღეში, 25 მაისს მირეკავს ისევ გოგონა, რომელსაც მარი ქვია და არის უსაყვარლესი (გავიცანი ბუნებრივია რამდენიმე დღეში) და მეუბნება: გილოცავთ თქვენ გახდით ვიზასთვის სასურველი კანდიდატი და მთხოვა ცნობა სამსახურიდან, ბანკის ამონაწერი და ფოტოები მომემზადებინა, დანარჩენი ყველანაირი საბუთი თავად გაამზადეს, მოწვევები, საგარანტიო წერილები და ა.შ.  ასევე უნდა მომემზადებინა პრეზენტაცია საქართველოში ელ. კომერციის მიმართულებით, თუმცა უფრო დეტალურად მოგვიანებით მოგვწერენო.

მეორე დღეს 26 მაისი იყო, პარასკევს საელჩო არ მუშაობდა, რეალურად გვქონდა 5-6 დღე ვიზის ასაღებად, საოცარი სისწრაფით შევაგროვეთ საბუთები, ვიზის განაცხადის გასაკეთებლად და ორშაბათს 30 მაისს უკვე პოლონეთის საელჩოს წინ ვიდექი. ვერ წარმოიდგენთ რამდენი გვალოდინეს, ასეთი მოუწესრიგებელი საელჩო მე ჯერ არ მინახავს 🙁 + ამას მილიონი საბუთი მოითხოვეს. შევიტანე ყველაფერი, ერთადერთი რაც იმ წუთას არ მქონდა იყო საგარანტიო წერილის ორიგინალი, თუმცა 2 დღეში ჩამოვიდა და ისიც უცებ მიაწოდა მარიმ.

თემები, რომელიც უნდა წარგვედგინა მოწვეულ ბლოგერებს (საქართველო, აზერბაიჯანი, ყაზახეთი) იყო ბლოგინგი და ონლაინ კომერცია. იმისთვის რომ მცირე პრეზენტაცია გამეკეთებნა შევხვდი რამდენიმე გამოცდილ და სფეროში გათვითცნობიერებულ ადამიანს:

  1. სერგო კარაკოზოვი –  ITDC
  2. ვაჟა მამნიაშვილი – Deals.ge, Be.ge
  3. თათული ზაკალაშვილი – Hotsale.ge
  4. ქეთი კაციტაძე – Kate’s Cool Attitude

6 ივნისს ვიზით გამოვედი საკონსულოდან, სადაც ამჯერადაც 45 წუთი გვალოდინეს, ვიდრე პასპორტის წამოსაღებად მისულებს შეგვიშვებდნენ, ასეთი უცნაური საელჩო ცხოვრებაში არ მინახავს 🙁

But still – Blogomanija Here I come 🙂

2016-06-08 19.38.40

ვიზა ჩაგვირტყეს თუ არა, ამ დღესვე გვიყიდეს ბილეთები, ვიცოდი ის რომ ათათურქში ვხვდებოდი კიდევ 2 ბლოგერ გოგონას აზერბაიჯანიდან და ერთად გავფრინდებოდით ლიუბლიანასკენ.
Continue reading

day 2 (4)

What happens in Amsterdam …

ამ მოგზაურობის ისტორია ჯერ კიდევ 2015 წლის ოქტომბერში day 2 (4)დაიწყო და ჩვენ წესით ამსტერდამში 2 დეკემბერს უნდა აღმოვჩენილიყავით,

მაგრამ ყველას გვახსოვს პარიზის ტერაქტი, რომლის შემდეგაც ბრუსელში განგაში გამოცხადდა და ის ტრენინგები და დიჯითალ სამიტი, რომლებსაც უნდა დავსწრებოდით გადაიდო მარტისთვის.

შესაბამისად გადაიდო ჩვენი მოგზაურობაც …

არ ვიცი როდის უფრო ციოდა – დეკემბერში თუ მარტში, მაგრამ დეკემბერი ერთადერთი იმით აჯობებდა, რომ საახალწლო განწყობა იქნებოდა …

მოკლედ, 1 მარტს შუაღამისას მე და დიმა აეროპორტში დავჩექინდით და ამსტერდამისკენ გავეშურეთ Continue reading

ახლა ჩემი დროა. . .

ახლა ჩემი დროა. . .

ვგრძნობ, ჩემი დროა… ყველაფერი უნდა გავაკეთო რომ ყველაფერი უკეთესად იყოს ვიდრე ჩემი დრო დასრულდება, რადგან ყველაფერს მათ შორის “ჩემს დროსაც” ალბათ რაღაც სასიცოცხლო ციკლი აქვს – უნდა მოვასწრო ყველაფერი – და მოვასწრებ კიდეც . . .

3–ჯერ მეტს ვიმუშავებ, 5–ჯერ მეტს ვისწავლი და 100000–ჯერ უფრო მაგრად ჩავეხუტები ვიკიკოს და მაინც ყველაფერს მოვასწრებ.

******************

ამბობენ, როცა რაღაცაზე ოცნებობ, როცა ძალიან გინდა, დიდხანს გინდა, გულით გინდა
წლების მანძილზე ….
აუცილებლად აგისრულდებაო

სასწაულები ხდება თურმე და დღეს 29 მარტია, მე კი დაპირებისამებრ – ჩემს ახდენილ ოცნებაზე უნდა მოგიყვეთ.

აი რაღაცნაირ წიგნებში რომ არის ხოლმე ხომ იცით, სამყაროს მიზიდულობა აქვსო, კიდე რაღაცეებიო აბსტრაქტული, შენი ოცნებები სადღაც ფარფატებს და თუ ძალიან ძალიან გულით გინდა აუცილებლად ცხადდებაო.

მე მჯერა ამ ყველაფრის, მე ეს დავიჯერე როცა მანქანა ვიყიდე და მჯერა დღესაც!!!

დღეს მე ბავშვობის ოცნება ამისრულდა – დღეს ყველა და ყველაფერი მიყვარს დედამიწაზე (ტარაკნებიც კი) :დ

******************

სულ პატარა გოგო ვიყავი იტალიაზე რომ ვოცნებობდი, მერე უნივერსიტეტში ჩავაბარე. დიპლომატიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ისტორაზ, ემეორე უცხო ენად იტალიური ავირჩიე და თავგადაკლული ვსწავლობდი. ვსწავლობდი წლების მანძილზე, ერთ ლექტორთან, მეორესთან, მესამესთან სანამ ინგლისურზე უკეთ არ შევისწავლე და სანამ პაწაწუნა მოთხრობების კითხვა არ დავიწყე იტალიურად. საათობით ვესაუბრებოდი ხოლმე ჩემს თავს იტალიურად, ინტონაციებით და მთელი პრანჭვა გრეხვით.

ამასობაში მაგისტრატურაც დავამთავრე, საგარეო საქმეთა სამინისტროში პრაქტიკა გავიარე და ის ის იყო ოცნება დავიწყე იტალიაში საელჩოში მუშაობაზე, რომ “ვარდების რევოლუცია !!! 🙁

ყველაფერი აირია, დაირია, ვინ სად წავიდა, ვინ სად დაიწყო მუშაობა კაცი ვერ გაიგებდა, მეც ჯერ კოლეჯში ვმუშაობდი ინგლისურს და იტალიურს ვასწავლიდი ბავშვებს, მერე ტვ ლოტოში და ბოლოს მოვხვდი აქ, ახალ ნატებაში – სადაც ყველაზე კარგად ვიპოვე ჩემი გზა . . . Continue reading